شمارهٔ ۳۹۸
تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باددایماً بر دشمنان خویشتن پیروز باد
روزگار دشمنانش همچو شب بادا سیاهوز ازل شبهای وصل یار او چون روز باد
جاه او برتر ز کیوان و حسود جاه اوهمچو شمع مجلس او در گداز و سوز باد
من ز جان و دل دعای حضرتش گویم ولیای نصیب جان خصمش ناوک دلدوز باد
دشمن جاه و جلالش گر نخواهد عمر اودر لگن سوزان و گریان هر شبی تا روز باد
جور تابستان نخواهی با زمستانت چه کارای هوای ملک تو معمور چون نوروز باد
گرچه زان حضرت بعیدم لیک در شبهای قدرمن ز جان گویم تو را هر شب، شب تو روز باد
باد نوروزی بیاراید جهانی را به لطفروح در تن میفزاید موسم نوروز باد
گرچه در تاریکی هجرت به جان آمد دلمشمع رخسار چو ماه تو جهان افروز باد