شمارهٔ ۳۹۲
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: وح۵ بیت
بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوحکه تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح
به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غمیقین بدان که درین موسمست عین فتوح
بسان بلبل شوریده دل ز بیم فراقهزار ناله برآرم من از دل مجروح
به صبح در چمن گل شدم به گل گفتمبه مدح روی تو مادح منم تویی ممدوح
اگر جهان همه طوفان بگیرد او چه غمشکسی که دست امیدش رسد به دامن نوح