شمارهٔ ۲۶۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انیست۷ بیت

آخر ز چه رو در دل تو مهر و وفا نیستبا ما ز چرا ای دل و دین غیر صفا نیست

دردیست در این دل ز غم عشق تو جاناکاو را بجز از شربت وصل تو دوا نیست

آخر تو بجو در همه آفاق خدا راآن دل که ز بالای تو در عین بلا نیست

تا کی کشم این درد که جانم به لب آمدزین بیش جفا بر من بیچاره روا نیست

یارب که کند قصهٔ دردم به بر توای نور دو دیده بجز از کار صبا نیست

تا با تو بگوید غم احوال جهان راکای یار جفا جوی ترا مهر و وفا نیست

سرگشته چراییم دوان در پی بالاتای سرو چرا میل تو بر جانب ما نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلشکستگی و درد ناشی از عشق سخن می‌گوید. او می‌پرسد که چرا در دل محبوبش مهر و وفایی نیست و از او می‌خواهد تا به دور و بر خود نگاه کند و حقیقت را ببیند. شاعر از دردی که از عشق محبوبش متحمل می‌شود، می‌کاهد و می‌گوید که هیچ درمانی جز عشق او نیافته است. او از خدا می‌خواهد تا به دردش گوش دهد و در عین حال اعلام می‌کند که از جفای یار خسته و خسته شده است. شاعر در پایان نارضایتی خود را از اینکه محبوبش میل و علاقه‌ای به او ندارد، ابراز می‌کند.