شمارهٔ ۲۵۶
بلبلا این چمن چه بستانیستناله میزن که خوش گلستانیست
بر رخ چون گلش که جان آزردچون جهانش هزار دستانیست
وصف نور رخش نشاید کردشمع ما زیور شبستانیست
چمن از گلرخ بتم رنگیستکه به هر گوشهایش دستانیست
منتظر بر جمال چهرهٔ گلبلبل خوش نفس زمستانیست
درس عشق رخ تو میگوینددر جهان هر کجا دبستانیست