شمارهٔ ۱۷۷
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ادبسخوشست۷ بیت
سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشستبر جویبار قامت شمشاد بس خوشست
چون بلبلان به شوق جمال و کمال گلاز عاشقان روی تو فریاد بس خوشست
ای دلبر ستمگر رعنای بی وفابر جان ما ز دست تو بیداد بس خوشست
آزاد گشتهام چو سهی سرو در جهاندانی یقین که بنده آزاد بس خوشست
ما در غم فراق گرفتار و ممتحندلبر به رغم خاطر ما شاد بس خوشست
وه وه چه خوش بود به صبوحی میان باغواندر کنار حور پریزاد بس خوشست
تو پیر راه عشقی و ما عاشقان مُریداز پیر در جهان دم ارشاد بس خوشست