شمارهٔ ۱۱۰۸
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ویم۷ بیت
از وصل دری گشا به رویمکاشفته به روی تو چو مویم
گر لطف و کرم کنی توانیور جور و جفا کنی چه گویم
از بادهٔ عشق مست گرددگر کوزهگری کند سبویم
بر خاک در تو ز آتش عشقرخساره به آب دیده شویم
از دست جفا و جورت ای جانسرگشته ز هجر تو چو گویم
از بوی تو باد صبح مستستمن زنده از آن حیات بویم
دایم چو جهان به جست و جویتباشد همه روز گفت و گویم