شمارهٔ ۱۰۹۳
دلا تا کی به درد او بسازیمچو زر در بوتهٔ هجرش گدازیم
خیالش دایماً مهمان دل شدبیا تا برگ مهمانی بسازیم
سهی سروا مکن زین بیشتر نازکه پیش قد و بالایت بنازیم
نیاز ما به روی تست جاناوگرنه از دو عالم بی نیازیم
میان انجمن در بوستانهابه یاد قامتت ما سرفرازیم
چو بلبل با رخ گل رنگ بازمبیا ای دل که تا عشقی ببازیم
هوای کوی عشقت گر بلندستبه چرخ وصل تو چون شاهبازیم
به یکباره مشوی از کار ما دستکه تا جان و جهان در پات بازیم