شمارهٔ ۱۰۹۱
با سرو قد تو عشق بازیمیارب برسد که ما نبازیم
گر حکم کنی به جانم ای جانجان را چه محل که سر ببازیم
از شوق لبت چو آب حیوانچون نقره به بوته درگدازیم
ما را ز غم تو نیست عاریبا عشق رخ تو سرفرازیم
در شدّت هجر جان بدادیمما چارهٔ وصل چون بسازیم
دل همچو کبوترست مسکینمجروح ز چنگ شاهبازیم
صبر از دل ما ببرد عشقتبا هجر تو بیش از این نسازیم