شمارهٔ ۱۰۸۶
یاد باد آنکه عزیزان همه با هم بودیمهمه دم با غم و شادی همه همدم بودیم
نیش، زنبور صفت بر دل هر کس نزدیمبه وفا عهد سپر کرده و محکم بودیم
به زکات و صدقات و به بناهای بزرگشکر معبود که مشهور به عالم بودیم
سالها در چمن ذوق به بستان طربهمچو گل خنده زنان خوش دل و خرّم بودیم
با همه خلق جهان خلق و تواضع کردیمچون صبا با همه کس یکدل و محرم بودیم
تا که خورشیدصفت بر همه کس تافتهایمدر سر مهر جهان دافع شبنم بودیم