بخش ۲ - در صفت سیدالمرسلین و افضل المخلوقین محمد مصطفی صلیالله علیه و آله و سلم فرماید
پذیره محمد سرِ راستانکزو شد جهانی پر از داستان
به یک شب دو گیتی سراسر بدیدپس آنگه سوی قاب قوسین رسید
بُراق اسب بُد، جبرئیلش دلیلسخنهاش با کردگار جلیل
فراوان بدیدند از او معجزاتشکسته در آن خانه عزّی و لات
چو موسی سخن گفت بر کوه طورسخن گفتنش بود از عرش، دور
همه جادوان را پر از بیم کردبه انگشت مه را به دو نیم کرد
رخ ماه نور از رخش یافتیدگر دست او همچو مه تافتی
محمد شب و روزشان داد پندنیامد همی پندشان سودمند
مر آن هر کسی جادوَش خواندندبر او خاک تیره برافشاندند
علی داد یزدان بدو ذوالفقارکه از جان کافر برآرد دمار
همی بود گیتی همه بتپرستز شمشیر او بتپرستی برَست
به شمشیر، ما را ز راه گزندرسانید زین پایگاه بلند
بر او آفرید باد و یاران اوابَر پُرهنر دوستداران او