شمارهٔ ۱۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ارمیترسم۶ بیت

ز یاران آن قَدر بد دیده‌ام کز یار می‌ترسمبه بیکاری چنان خو کرده‌ام کز کار می‌ترسم

شاپویی‌ها خطرناکند و ترسیدن از آن واجبولی با این خطرناکی من از دستار می‌ترسم

نه از مار و نه از کژدم نه زین پیمان‌شکن مردماز آن شاهنشهِ بی‌دینِ خلق‌آزار می‌ترسم

نمی‌ترسم نه از مار و نه از شیطان نه از جادوغم خود را به یک سو هشته از غمخوار می‌ترسم

چو بی‌اصرار کار از دست مردم برنمی‌آیدچه کار آید ز دست من که از اصرار می‌ترسم

فراوان گفتنی‌ها هست و باید گفتنش امّاچه سازم دور دور دیگرست از دار می‌ترسم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ترس‌هایش می‌گوید. ابتدا از اینکه در میان یاران به بدی‌های زیادی برخورده و حتی از دوستان خود می‌ترسد. او به بیکاری عادت کرده و از کار کردن می‌ترسد. همچنین از خطر شاپویی‌ها هشدار می‌دهد، اما ترس اصلی‌اش از رفتارهای ظالمانه یک حاکم بی‌دین است. شاعر تأکید می‌کند که نه از مار و نه از شیطان نمی‌ترسد، بلکه از خود غم و دردهایش هراسان است. او می‌گوید که کاری از دست مردم برنمی‌آید، و خودش هم از اقدام کردن می‌ترسد. در پایان، او به وجود بسیاری از مسائل ناگفته اشاره می‌کند، اما به دلیل ترس از مشکلات نتوانسته آن‌ها را بیان کند. در کل، شعر تلاشی است برای بیان احساس ناامیدی و ترس در دنیای پر از رنج و ظلم.