بخش ۷۵ - با نشئه درویشی در ساز و دمادم زن

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: مزن۷ بیت

با نشئه درویشی در ساز و دمادم زنچون پخته شوی خود را بر سلطنت جم زن

گفتند جهان ما آیا بتو می سازدگفتم که نمی سازد گفتند که برهم زن

در میکده ها دیدم شایسته حریفی نیستبا رستم دستان زن با مغبچه ها کم زن

ای لاله صحرائی تنها نتوانی سوختاین داغ جگر تابی بر سینه آدم زن

تو سوز درون او ، تو گرمی خون اوباور نکنی چاکی در پیکر عالم زن

عقل است چراغ تو در راهگذاری نهعشق است ایاغ تو با بندهٔ محرم زن

لخت دل پر خونی از دیده فرو ریزملعلی ز بدخشانم بردار و بخاتم زن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوع عشق و حالاتی که در میکده‌ها و عالم درویشی می‌گذرد می‌پردازد. شاعر به مخاطب خود می‌گوید که برای رسیدن به مقام و سلطنت باید از عشق و احساسات خود بهره‌برد. او به چالش‌های دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید تسلیم آن شد. شاعر همچنین به تجربیات خود در میکده‌ها اشاره دارد و می‌گوید که در آنجا رفیقی شایسته نیافت. او تأکید می‌کند که عشق و احساسات در زندگی انسان بسیار مهم هستند و عقل تنها راهنما نیست، بلکه عشق باید در کنار آن باشد. در نهایت، او از درد و رنج دل خود می‌گوید و خواستار از بین بردن غم خود است.