بخش ۷۲ - چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کش

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انکش۴ بیت

چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کشترا که گفت که بنشین و پا بدامان کش

بقصد صید پلنگ از چمن سرا برخیزبکوه رخت گشا خیمه در بیابان کش

به مهر و ماه کمند گلو فشار اندازستاره ر از فلک گیر و در گریبان کش

گرفتم اینکه شراب خودی بسی تلخ استبدرد خویش نگر زهر ما بدرمان کش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به ما توصیه می‌کند که به مانند موجی خروشان، پرتلاش و با انرژی باشیم و از سکون و بی‌عملی پرهیز کنیم. او می‌گوید که باید برای دستیابی به اهداف خود، از محیط راحتی خارج شویم و به سوی چالش‌ها برویم. همچنین، به جذب زیبایی‌ها و نعمت‌های زندگی مشغول باشیم و در عین حال به نقاط قوت و ضعف خود توجه کنیم و خود را از زهر تلخی‌ها برهانیم. به طور کلی، شعر دعوتی به پویایی، تلاش و شجاعت در رسیدن به حقیقت و هدف‌های بزرگ است.