بخش ۵۵ - چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیه: امرا۶ بیت
چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام راچهره گشا تمام کن جلوهٔ ناتمام را
سوز و گداز حالتی است باده ز من طلب کنیپیش تو گر بیان کنم مستی این مقام را
من بسرود زندگی آتش او فزوده امتو نم شبنمی بده لالهٔ تشنه کام را
عقل ورق ورق بگشت عشق به نکته ئی رسیدطایر زیرکی برد دانهٔ زیر دام را
نغمه کجا و من کجا ساز سخن بهانه ایستسوی قطار می کشم ناقهٔ بی زمام را
وقت برهنه گفتن است من به کنایه گفته امخود تو بگو کجا برم هم نفسان خام را