بخش ۵۳ - به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را
وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیه: ارخودرا۵ بیت
به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود رابتو باز می سپارم دل بیقرار خود را
چه دلی که محنت او ز نفس شماری اوکه بدست خود ندارد رگ روزگار خود را
بضمیرت آرمیدم تو بجوش خود نمائیبکناره برفکندی در آبدار خود را
مه و انجم از تو دارد گله ها شنیده باشیکه بخاک تیره ما زده ئی شرار خود را
خلشی به سینهٔ ما ز خدنگ او غنیمتکه اگر بپایش افتد نبرد شکار خود را