بخش ۱۶ - فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیه: اراینچنین۷ بیت

فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنینچهره گشا ، غزل سرا، باده بیار این چنین

اشک چکیده ام ببین هم به نگاه خود نگر ریز به نیستان من برق و شرار این چنین

باد بهار را بگو پی به خیال من بردوادی و دشت را دهد نقش و نگار این چنین

زادهٔ باغ و راغ را از نفسم طراوتیدر چمن تو زیستم با گل و خار این چنین

عالم آب و خاک را بر محک دلم بسایروشن و تار خویش را گیر عیار این چنین

دل بکسی نباخته با دو جهان نساختهمن بحضور تو رسم روز شمار این چنین

فاخته کهن صفیر نالهٔ من شنید و گفتکس نسرود در چمن نغمهٔ پار این چنین

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی‌های بهار و احساسات شاعر در این فصل می‌پردازد. شاعر از باده و غزل صحبت می‌کند و تمایل دارد که از احساسات عمیق خود بگوید. او از اشک‌ها و ناراحتی‌هایش می‌گوید و به نیستان و طبیعت اشاره می‌کند. باد بهار را به عنوان حامل خاطرات و نقوشی از خیال خود می‌بیند و زندگی‌اش در چمن را با گل‌ها و خارها توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر به عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این دنیا هیچ چیز او را به خود نیاورده است، و صدای فاخته‌ای که ناله‌اش را شنیده، نشان از غم و اندوه او دارد.