بخش ۲۷۹ - شعرا
برونینگ:
بی پشت بود بادهٔ سر جوش زندگیآب خضر بگیرم و در ساغر افکنم
بایرن:
از منت خضر نتوان کرد سینه داغآب از جگر بگیرم و در ساغر افکنم
غالب:
«تا باده تلخ تر شود و سینه ریش تربگدازم آبگینه و در ساغر افکنم»
رومی:
آمیزشی کجا گهر پاک او کجااز تاک باده گیرم و در ساغر افکنم