گنج

بخش ۲۷۸ - حکما

لاک:
ساغرش را سحر از بادهٔ خورشید افروختورنه در محفل گل لاله تهی جام آمد
کانت:
فطرتش ذوق می آینه فامی آورداز شبستان ازل کوکب جامی آورد
برگسن:
نه مئی از ازل آورد نه جامی آوردلاله از داغ جگر سوز دوامی آورد