بخش ۲۳۴ - صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: یزی۶ بیت

صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزیصد آه شررریزی یک شعر دل‌آویزی

در عشق و هوسناکی دانی که تفاوت چیستآن تیشهٔ فرهادی این حیلهٔ پرویزی

با پردگیان برگو کاین مشت غبار منگردی‌ست نظربازی خاکی‌ست بلاخیزی

هوشم برد ای مطرب مستم کند ای ساقیگلبانگ دل‌آویزی از مرغ سحرخیزی

از خاک سمرقندی ترسم که دگر خیزدآشوب هلاکویی، هنگامهٔ چنگیزی

مطرب غزلی، بیتی از مرشد روم آورتا غوطه زند جانم در آتش تبریزی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عاطفی و عشق می‌پردازد. او از ناله‌ها و آه‌هایش سخن می‌گوید و تفاوت بین عشق واقعی و هوس را مطرح می‌کند. شاعر با اشاره به پردگیان و غبار، به اوج و فرودهای عشق اشاره می‌کند و از مطرب و ساقی می‌خواهد که با نغمه‌اش دلش را شاد کند. او همچنین به خطراتی که عشق و زندگی در خود دارند اشاره می‌کند و به یادآوری یک شاعر بزرگ و تاثیرگذار می‌پردازد که به او کمک می‌کند تا احساساتش را بیان کند. در کل، شعری است از عشق، حسرت و زیبایی‌های زندگی.