بخش ۸ - در بیان معرفت زکوة و کیفیت آن
مالها داری تو ای صاحب نصابحق درویشان بده گردن متاب
سر معنی نقد این دنیا بدانآیت مما رزقنا هم بخوان
چیست دنیا با همه خشک و ترشگرهمه عقلست برخیز از سرش
هر چه دادندت برون آر و بپاشاندرین معنی کم از خاکی مباش
گل شو و میده نسیم دلفروزهمچو آتش هر کرا یابی مسوز
از جوانمردی برآمد نام مردحاتم طی بین که در هیجا چه کرد
اهل عشرت چون بهم آمیختندجرعۀ بر خاک مجلس ریختند
موراگر پای ملخ برخوان نهادآنچه بودش در بر مهمان نهاد
گر نکردی خود جوانمردی پدیددر جهان نه پیر بودی نه مرید
آنچه می باید مرید از جمله پیشمایه دارست از زکوة پیر خویش
چون گدا را از توانگر میرسدامتنان را از پیمبر میرسد