بخش ۷ - در بیان معرفت نماز و کیفیت آن
نفس تست آلوده حرص و هوارو طهارت کن بدریای فنا
پس بشوی از هر دو عالم دست و رویتا شوی شایسته این گفتگوی
خلوتی کن بر در امید روبر مصلای زه توحید رو
قبله را چون یافتی دستی برآردست خود یعنی ز غیر حق بدار
گرچه بردی گوی طاعت از ملکهم بعجز خویش خم زن چون فلک
اختیار خود برون کن از وجودتا بیابی نقد اسرار سجود
چون برآوردی سر از تدبیر کارسهو خود را سجده سهوی بدار
نفس زنگی طبع دارد بوی یارهرچه پیش آید بگردان سوی یار
دولت هر دو جهانت داده اندپنج نوبت بهر آنت داده اند