شمارهٔ ۱۷۸
با درد غم عشق تو درمان نشناسمآشفته یارم سر و سامان نشناسم
جان و دل من سوخته آتش عشق استمن سوخته دل روضه رضوان نشناسم
من طوطی شکر شکن مجلس انسمبلبل چو نیم باغ و گلستان نشناسم
شادی طلبان از غم جانان بگریزندمن شادی جان جز غم جانان نشناسم
پروانه صفت سوختن طایر جان راچون عارض تو شمع شبستان نشناسم
عمریست که در روضه جان ایگل خندانجز قامت تو سرو خرامان نشناسم
جز موی سمن سای تو در روی دلاراماندر شب تیره مه تابان نشناسم
عشقست کز او زنده جاوید شود جانجز عشق دگر چشمه حیوان نشناسم
گفتی که حسین از همه کس سینه بپردازوالله که در او غیر تو ای جان نشناسم