شمارهٔ ۱۱۸

قافیه: ارش۹ بیت

به چشم او نظر می‌کن دلا در ماه رخسارشتو هم با دیده جان می‌توانی دید دیدارش

ظلال عالم صورت سبل شد دیده دل رابهل صورت که تا بینی جهانی پر ز انوارش

گلستان حقایق را چه ریحان‌هاست روح‌افزامشام جان چو بگشایی رسد بویی ز گلزارش

کند شادی بود خرم دلی کز عشق دارد غمشود آزاد در عالم هر آنکو شد گرفتارش

شه کنعانیم چون مه ببازار آمده ناگهعزیزان وفاپیشه بجان گشته خریدارش

چه راحتها که می بینم جراحتهای جانانراچه مستیها که من دارم ز چشم شوخ خمارش

هدف گشته مرا سینه ز تیغ غمزه مستشصدف گشته مرا دیده ز یاقوت گهر بارش

کجا چون تو گواهی را پسندد یار خود هرگزشد این کنج دل ویران محل گنج اسرارش

چو گنج خاص سلطانی نباشد جز بویرانیشهی کاندر همه عالم به خوبی نیست کس یارش

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به توصیف زیبایی‌های محبوب و تأثیرات عشق بر دل عاشق می‌پردازد. شاعر به زیبایی چهره محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که با نگاه به او، دل را می‌تواند تأثیر بگذارد. او عالم هستی را مانند سایه‌ای از زیبایی محبوب می‌بیند و به بوی خوش گل‌ها و شادی‌های ناشی از عشق اشاره می‌کند. شاعر از درد و شوق ناشی از عشق سخن به میان می‌آورد و می‌گوید که عشق، دل را آزاد می‌کند. او در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که محبوبش در بین دیگران بی‌مانند است و هیچ‌کس نمی‌تواند به زیبایی او برسد. این شعر یک قطعه عاشقانه است که عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.