شمارهٔ ۷۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رند۷ بیت

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

از حسن خلق همچو بهشتی مزینندیا بند روح روح چو در خویش بنگرند

در بحر فکر غوطه زنانند روز و شبتا ره به سوی گوهر معنی همی‌برند

مرغان عرش بسته دام طبیعتنداز سدره بگذرند چو زین دام برپرند

در جوی و حوض تیره شد آب حیات علماصحاب نوق آب ز سر چشمه می‌خورند

رغبت بدین مآرب دنیا کجا کنندقومی که در موارد تسنیم و کوثرند

در حسن قدسیان برمد ذهن ما ولیاین شاهدان با نمک از خاک دیگرند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره افرادی است که به حقیقت و معانی عمیق زندگی آگاه‌اند و خود را با دین، دانش و طاعت پرورش می‌دهند. این افراد با خلق و خویی نیکو مانند بهشتیان می‌درخشند و در جستجوی معانی عمیق روز و شب به تفکر مشغول‌اند. آن‌ها از اسارت‌های دنیوی رهایی یافته و به حقیقت‌های بالاتر دست می‌یابند. در عوض، کسانی که گرفتار خواسته‌های دنیوی‌اند، نمی‌توانند به لذت‌های روحانی و معرفت دست یابند. در نهایت، این افراد به قدسیات و زیبایی‌های روحانی توجه دارند و از دنیای مادّی فاصله می‌گیرند.