گنج

شمارهٔ ۱۷۷

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ی۸ بیت
اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی
نظر به صورت خوبان همی‌کنم ایشانبه پیش روی تو چون صورتند بی معنی
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسدکجاست یوسف مصری که تاکنم دعوی
نظر به روی تو کردن حرام چون باشدکه از مشاهده بخشی به عاشقان تقوی
چنین که حسن تو آوازه در جهان افکندکه التفات نماید به قصه لیلی
اگر به سرو بگوید قدت که بنده ماستبه ذوق در سخن آید به صد زیان کاری
برای دیدن رویت خوش است بیناییوگرنه چشم نباید گشاد در دنیی
اگر تو در قلم آری به سهو نام همامکند نظارهٔ رویت بدان دو دیده نیی