شمارهٔ ۱۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ست۷ بیت

بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست

دلم خود رفت و می‌دانم که روزیبه مهرت هم بشی خوش‌یانم اژ دست

به آب زندگی ای خوش عبارتلوانت لاو چَمَن دیل و گیان بست

دمی بر عاشق خود مهربان باشکژی سر مهر ورزی گست بو گست

اگر روزی نبینم روی خوبتبشان شهرانره او سر زنان دست

به مهرت گر همام از جان برآیدمواژش کان یوان بمرت و وارست

گرم خا وا کری بشتم بوینیبیویت خته بوم ژاهنام سرمست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق و عاشقانه است. شاعر از عشق و دلباختگی خود می‌گوید و به زیبایی معشوقش اشاره می‌کند. او از دست دادن خود به خاطر عشق و آرزوی دیدن دوباره معشوق صحبت می‌کند. اشعار نشان می‌دهد که عشق می‌تواند آدمی را از خود بیخود کند و شاعر آرزو دارد که روزی دوباره معشوقش را ببیند و در کنار او باشد. عشق و احساسات قوی او باعث می‌شود که حتی اگر روزی معشوق را نبیند، همچنان به یاد او خواهد بود. شاعر همچنین از اهمیت مهربانی و عشق در روابط صحبت می‌کند و تاکید دارد که لحظه‌هایی از محبت می‌تواند روح انسان را شاد کند.