شمارهٔ ۱۰۶
دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر
اگر به هجر گدازی و گر وصال دهیهر آنچه رای تو فرمان دهد همان خوشتر
که گفت کز رخ تو ماه آسمان بهترکه گفت کز قد تو سرو بوستان خوشتر
مدام بر طرف جویبار دیده منخیال سرو قد یار دل ستان خوشتر
ز هر خوشی و سعادت که در جهان باشدحضور دلبر و دیدار دوستان خوشتر
رخم به طعنه بدخواه کهربایی بهلبت به خنده نوشین شکرفشان خوشتر
بیا که وصل تو از هر خوشی که نام برندبه نزد عاشق مهجور ناتوان خوشتر
ز خاک کوی تو گردی به نزد چشم همامز خلد و کوثر و فردوس و از جنان خوشتر