شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا
وجود خاکی من گرچه می دهی بر بادهزار جان عزیزم فدای جان تو باد
هوای آتش و آب رخت نگویم ترکگرم چو خاک دهی عمر نازنین بر باد
اگر چه ترک تو تیغ جفا کشیده بودببوسمت لب شیرین و هر چه باداباد!
خوشا نگار گل اندام و باغ نوروزیخوشا هوای مصلا و آب رکناباد
خرابه ی دل حیدر که خانه ی غم تستز گنج وصل تو خوش باشد ار شود آباد