شمارهٔ ۲۸ - و له ایضا
تا کی من دیوانه گرفتار تو باشمدر بند سر زلف سیه کار تو باشم
از آرزوی قامت رعنای تو میرمدر حسرت یاقوت شکربار تو باشم
جان خسته ی آن غمزه ی غماز تو بینمدل بسته ی آن طره ی طرار تو باشم
تا کی من دلداده ز هجران تو سوزمتا کی من سرگشته طلبکار تو باشم
ای راحت جان من دل خسته، زمانیخواهم که تو یار من و من یار تو باشم
در باغ جهان سنبل گلبوی تو بویمدر طرف چمن بلبل گلزار تو باشم
تا چند من زار جگرخوار، چو حیدرمجروح و پریشان و دل افگار تو باشم؟