شمارهٔ ۹۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابافتد۵ بیت

ترا گهی که نظر بر من خراب افتددلم ز بسکه تپد در من اضطراب افتد

دلم بیاد لبت هر زمان شود بیخودعلی الخصوص زمانی که در شراب افتد

تو چون شراب خوری با رقیب خنده زنانز خنده تو نمک در دل کباب افتد

ز بهر جلوه چو خورشید من رود بر بامبخانها همه از روزن آفتاب افتد

مگو: بدوزخ هجر افگنم هلالی راروا مدار که بیچاره در عذاب افتد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و اضطراب ناشی از آن است. شاعر وقتی به معشوق نگاه می‌کند، دلش تپش می‌گیرد و به شدت بی‌خود می‌شود. او در یاد لبان معشوقش مدام به یاد می‌آید و بخصوص وقتی در حال نوشیدن شراب است، این حس بیشتر می‌شود. شاعر به تأثیر خنده‌های معشوق اشاره می‌کند که مانند نمک بر دلش می‌نشیند و مهر معشوق او را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، شاعر از اشتیاقش برای دیدن معشوقی که چون خورشیدی در آسمان می‌درخشد، سخن می‌گوید و از عذاب‌های دوری از او ابراز نگرانی می‌کند. در نهایت، او درخواست می‌کند که معشوق به او آسیبی نرساند و او را در عذابی طولانی نگذارد.