شمارهٔ ۶۱

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: اخوشترست۶ بیت

راه وفا پیش گیر، کان ز جفا خوشترستگرچه جفایت خوشست، لیک وفا خوشترست

روی چو گل برگ تو از همه گلها فزونکوی چو گلزار تو از همه جا خوشترست

هجر بتان ناخوشست، سرزنش خلق نیزدیدن روی رقیب از همه ناخوشترست

بارخش، ای نقشبند، دعوی صورت مکنصنعت خود را مبین، صنع خدا خوشترست

کاش براهت سرم سوده شود همچو خاکزانکه چو من عاشقی بی سر و پا خوشترست

محتسب، از نقل و می منع هلالی مکنکز ورع و زهد تو شیوه ما خوشترست

خلاصه

هوش مصنوعی: اشعار فوق به زیبایی و ارزش وفاداری در مقایسه با جفایی که ممکن است رخ دهد، تأکید می‌کند. شاعر ابراز می‌کند که وفا از هر نوع جفا زیباتر است و جمال محبوبش را بالاتر از هر گل و باغی می‌داند. او همچنین به تلخی هجر و سرزنش دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید دیدن معشوق نیز از همه چیز ناخوشایندتر است. شاعر به هنری که در صورت محبوب نهفته است، اشاره کرده و می‌گوید که این هنر آفرینش خداوند از هر هنری برتر است. همچنین، او آرزو می‌کند که دلش برای عشقش فدای او شود، زیرا بی‌سر و پا بودن در عشق زیباترین حالت است. در نهایت، شاعر به اینکه منع شرب می‌ای که محتسب می‌کند، اشاره کرده و تأکید می‌کند که طریقت و زهد او برای عاشقانی مانند او قابل قبول‌تر است.