شمارهٔ ۳۹۷
دیده ام از تو بلایی که ندیدست کسیبلکه زین گونه جفا هم نشنیدست کسی
هر کسی محنت عشق تو کشیدست ولیآنچه من از تو کشیدم نکشیدست کسی
لذت چاشنی وصل تو من دانم و بسکه چو من زهر فراقت نچشیدست کسی
در ره عشق ز منزلگه مقصود مپرسکاین مقامیست که آنجا نرسیدست کسی
پیش من شرح مکن عاشقی مجنون راکه چو من عاشق دیوانه ندیدست کسی
طرفه باغیست گلستان جهان، لیک چه سود؟که گل عشرت ازین باغ نچیدست کسی
دل و جان داد هلالی و غم عشق خریدگرچه غم را بدل و جان نخریدست کسی