شمارهٔ ۳۸۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ی۴ بیت

ای شهسوار حسن، بمیدان خوش آمدیاز جلوه های ناز خرامان خوش آمدی

خواهم چو مور بوسه زنم پای توسنتگویم که: ای سفیر سلیمان، خوش آمدی

ای من غلام سرو قد خوش خرام توکامروز همچو سرو خرامان خوش آمدی

یک بار اگر بخاک هلالی قدم نهیگوید هزار بار که: ای جان خوش آمدی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با زبانی زیبا و دلنشین به استقبال یک جوان خوشظاهر و زیبای مانند سرو می‌رود. او می‌خواهد از زیبایی و ناز او تمجید کند و با اظهار ارادت، خودش را غلام و بنده‌ی او معرفی می‌کند. شاعر با استفاده از تشبیهات، احساس شادی و خوش آمدگویی خود را به این جوان ابراز می‌کند و به نوعی عشق و محبتش را به او اعلام می‌کند. در نهایت، شاعر به او می‌گوید که اگر یک بار پایش را به خاک بگذارد، سنگینی محبتش را میلیون‌ها بار احساس خواهد کرد.