شمارهٔ ۳۸۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: امیکردی۶ بیت

گفتی: بگو که: بنده فرمان کیستی؟ما بنده توایم، تو سلطان کیستی؟

جان میدهد ز بهر تو خلقی بهر طرفآیا ازین میانه تو جانان کیستی؟

ای گنج حسن، با تو چه حاجت بیان شوق؟هم خود بگو که: در دل ویران کیستی؟

می بینمت که: بر سر ناز و کرشمه ایتا باز در کمین دل و جان کیستی؟

ما از غمت هلاک و تو با غیر هم نفسبنگر کجاست درد و تو درمان کیستی

دور از رخ تو روز هلالی سیاه شدتا خود تو آفتاب درخشان کیستی؟

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و معشوقه خود اشاره می‌کند و از مقام والای او سخن می‌گوید. او خود را بنده و تسلیم معشوق می‌داند و می‌پرسد که معشوق چه کسی است. شاعر بیان می‌کند که انسان‌ها برای عشق او جانشان را می‌دهند و از او می‌خواهد تا خودش را معرفی کند. همچنین به زیبایی و ناز معشوق اشاره می‌کند و نگران است که او در حال غم و درد دیگران است. شاعر با یک حس اندوه به دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی بدون دیدار او تاریک و بی‌معناست.