شمارهٔ ۳۵۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انهساخته۵ بیت

هر کس که نیست کشته عشقت هلاک بههر کس که نیست خاک رهت، زیر خاک به

گر جان پاک در ره تو خاک شد چه باک؟بالله! که خاک راه تو از جان پاک به

با سوز او بساز، که عشقست کارسازوز درد او منال، که دل دردناک به

بر چاکهای سینه منه مرهم، ای طبیبما عاشقیم و سینه ما چاک چاک به

غم نیست گر هلالی بیدل هلاک شدجانا، تو زنده باش، که او خود هلاک به

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و فداکاری برای معشوق است. شاعر به طور عاطفی از احساسات خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر کس که به عشق خود آسیب نرسانده، در واقع جانش را برای آن گذاشته است. او از دردهای عاشقانه سخن می‌گوید و می‌گوید که حتی اگر جانش فدای عشق شود، باکی نیست، زیرا این عشق ارزشمند است. شاعر همچنین تأکید می‌کند که عاشق است و دلش غمگین و شکسته است، اما از معشوق می‌خواهد که زنده بماند و برای خود زندگی کند، حتی اگر دیگران به خاطر عشقشان از بین بروند.