شمارهٔ ۳۳۴

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: ایاو۷ بیت

خاکم بره پیک حریم حرم اوباشد که بجایی برسم در قدم او

بر داغ دلم مرهم راحت مگذاریدتا کم نشود راحت درد و الم او

زین گونه که بر من ستم دوست خوش آیدخوش نیست که بر غیر من آید ستم او

می سوزم و این آه جگر سوز دلیلستکز جان و دلم دود برآورد غم او

داریم امید کرم از یار، ولیکندیدیم ستمها و امید کرم او

از تیغ تو صد کشته شود زنده بیک دمگویا دم جان پرور عیسیست دم او

گفتم که: هلالی ز غمت سوی عدم رفتگفتا: چه تفاوت ز وجود و عدم او؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و درد ناشی از آن اشاره می‌کند. او از وضعیت خود می‌نالد و آرزو دارد که به عشق محبوبش برسد. شاعر از ستم‌هایی که بر او می‌رود سخن می‌گوید و نمی‌خواهد که این ستم‌ها به دیگران نیز برسد. او از غم و آه‌هایش می‌سوزد و می‌گوید که امیدی به لطف محبوب دارد، اما در عین حال، تجربه‌های تلخی از ستم‌هایی که دیده نیز دارد. او به قدرت عشق اشاره می‌کند و به تبعید شدن از محبتی که عمیقاً به آن وابسته است، اشاره می‌کند و در نهایت به این نکته می‌رسد که وجود و عدم در عشق معنای متفاوتی پیدا می‌کند.