شمارهٔ ۳۱۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ایمن۷ بیت

گفتیم: چون زنده مانی در غم هجران من؟خواستم مرگ خود، اما بر نیامد جان من

درد من عشقست و درمانش بغیر از صبر نیستچون کنم؟ کز درد مشکل تر بود درمان من

من خود از جان بنده ام فرمان عشقت را، ولیتا چه فرماید مرا این بخت نافرمان من؟

شمه ای ناگفته از سوز دلم، شهری بسوختآه! اگر ظاهر شود این آتش پنهان من!

وه! چه روی آتشینست آن؟ که گاه دیدنششعله ها، پندارم افتادست در مژگان من

بس که من مدهوش و حیرانم ز چشم مست اوهر کرا چشمیست می باید شدن حیران من

چون هلالی گوشه چشمی گدایی میکنمگه گهی سوی گدای خود نگر، سلطان من

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او خواسته است که بر اثر این غم بمیرد، اما جانش باقی مانده است. درد دل او ناشی از عشق است و می‌داند که تنها علاجی که برای این درد وجود دارد، صبر است. او به فرمان عشقش تسلیم است، اما بختش نافرمان است و او را به حال خود رها کرده است. شاعر به شدت از سوز دل خود رنج می‌برد و به دلیل شعله‌ور شدن این آتش پنهانی، شهری به ویرانی افتاده است. زیبایی و جذابیت چشم محبوبش او را دیوانه کرده و هر کسی که چشمی دارد، باید از زیبایی محبت حیران شود. او خود را مانند هلالی می‌بیند که در دل گدایی عشق، همواره به سمت محبوب خود نگاه می‌کند.