شمارهٔ ۳۰۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ریکن۷ بیت

از رشک سوختم، برقیبان سخن مکنگر می کنی، برای خدا، پیش من مکن

در آرزوی یک سخنم جان بلب رسیدجانا، ترا که گفت که: با ما سخن مکن؟

هر جا که شمع جمع شدی سوختم ز رشکبهر خدا، که روی بهر انجمن مکن

عاشق منم، حکایت فرهاد تا بکی؟جان کندنم ببین، سخن کوهکن مکن

تا چند بهر قتل من آزرده می شوی؟سهلست بر من، این همه، بر خویشتن مکن

ای کز دیار عقل فتادی بملک عشق،حال غریب ما نگر، این جا وطن مکن

گفت از لبت هلالی و قدر شکر شکستنامش بغیر طوطی شکر شکن مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از حسادت و سوزش ناشی از عشق سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که در جمع دیگران با او صحبت نکند، زیرا این کار باعث افزایش درد و رنج او می‌شود. او اشاره می‌کند که در آرزوی یک کلمه از معشوق جانش به لب رسیده و از او می‌خواهد که این وضعیت را تغییر دهد. شاعر همچنین به داستان عاشقانه فرهاد و مجنون اشاره می‌کند و می‌گوید که عشقش او را به شدت رنجور کرده است. در نهایت، او حال غریب خود را توضیح می‌دهد و از معشوق می‌خواهد که به این وضعیت دردناک پایان دهد و نامش را با زبانی شیرین بازگو کند.