شمارهٔ ۳
ای نور خدا در نظر از روی تو ما رابگذار که در روی تو بینیم خدا را
تا نکهت جان بخش تو همراه صبا شدخاصیت عیسیست دم باد صبا را
هر چند که در راه تو خوبان همه خاکندحیفست که بر خاک نهی آن کف پا را
پیش تو دعا گفتم و دشنام شنیدمهرگز اثری بهتر ازین نیست دعا را
می خواستم آسوده بکنجی بنشینمبالای تو ناگاه بر انگیخت بلا را
آن روز که تعلیم تو می کرد معلمبر لوح تو ننوشت مگر حرف وفا را؟
گر یار کند میل، هلالی، عجبی نیستشاهان چه عجب گر بنوازند گدا را؟