شمارهٔ ۲۹۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رپنهان۷ بیت

منم، چون غنچه، در خوناب زان گل برگ تر پنهاندلم صد پاره و هر پاره در خون جگر پنهان

تماشای رخش، در دیده خوابی بود، پنداریکه من تا چشم وا کردم شد از پیش نظر پنهان

طبیبا، داغهای سینه را صد بار مرهم نهکه دارم در ته هر داغ صد داغ دگر پنهان

خط سبزی که خواهد رست از آن لب چیست میدانی؟برای کشتن من زهر دارد در شکر پنهان

مگو: تا زنده باشی عشق را از خلق پنهان کنکه راز عاشقی هرگز نماند این قدر پنهان

نه تنها آشکارا داغ عشقت سوخت جان منبلای عشق جانسوزست، اگر پیدا و گر پنهان

هلالی را چه سود از عشق پنهان داشتن در دل؟چو در عالم نخواهد ماند آخر این خبر پنهان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق سخن می‌گوید. او خود را به غنچه‌ای تشبیه می‌کند که در خون قرار دارد و دلش پر از زخم‌هاست. تماشای محبوب، برای او مانند خواب است و به محض بیدار شدن، محبوب از نظرش غایب می‌شود. شاعر از طبیب می‌خواهد که به داغ‌های سینه‌اش مرهم نگذارد چون هر داغی که دارد، خود حامل داغ‌های بیشتری است. او به زهر عشق اشاره می‌کند که حتی در شیرینی‌های زندگی نیز مخفی است. شاعر به دیگران توصیه می‌کند تا عشق را از مردم پنهان نکنند، چرا که راز عاشقی چنان نیست که بتوان آن را برای همیشه مخفی نگه‌داشت. او در پایان به این نکته اشاره می‌کند که عشق، حتی اگر پنهان باشد، در نهایت آشکار می‌شود.