شمارهٔ ۲۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اهیرا۷ بیت

بحمدالله که صحت داد ایزد پادشاهی رابرآورد از سر نو بر سپهر حسن ماهی را

معاذالله! اگر می کاست یک جو خرمن حسنشبباد نیستی می داد هر برگ گیاهی را

چو پا برداشتی، ای نرگس رعنا، بغمازیقدم آهسته نه، دیگر مرنجان خاک راهی را

بشکر آنکه شاه مسند حسنی، بصد عزتمران از خاک راه خود بخواری دادخواهی را

چو بیمارند چشمان تو خون کم می توان کردنچرا هر لحظه می ریزند خون بی گناهی را؟

سهی سرو ریاض حسن چون سر سبز و خرم شدچه نقصان گر خزان پژمرده می سازد گیاهی را؟

هلالی را فدای آن شه خوبان کن، ای گردونچرا بی تاب میداری مه انجم سپاهی را؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر توضیح می‌دهد که با سپاس از خدا که سلامت پادشاهی را فراهم کرده، زیبایی و حسن او به آسمان‌ها برمی‌خیزد. شاعر تأکید می‌کند که اگر یک ذره از زیبایی‌اش کم بود، زمین و گیاهان نیز پژمرده می‌شدند. او همچنین از نرگس زیبا می‌خواهد که با احتیاط قدم بردارد تا خاک را نمیراند و از پادشاه می‌خواهد که از خاک نرود و به خوار و زبون بودن دچار نشود. همچنین اشاره می‌کند که چشمان زیبا نمی‌توانند به خاطر مشکلات، خون بی‌گناهی بریزند. در نهایت، شاعر از گردون می‌خواهد که محبوب را هر چه بیشتر بزرگ دارد و این زیبایی را حفظ کند.