شمارهٔ ۲۸۷
شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیمخلق مه جویند و ما نظاره ماهی کنیم
پیش بالای بلندت فارغیم از یاد سروغایت پستی بود، گر فکر کوتاهی کنیم
بی خیالت کی توان قطع بیابان فراق؟ره خطرناکست، اول فکر همراهی کنیم
خوی او بس نازک و ما بی قرار از درد دلپیش او ناگه مبادا ناله و آهی کنیم
در ره جانان، هلالی، رسم جانبازی خوشستاز سر جان بگذریم و کار دلخواهی کنیم