شمارهٔ ۲۸۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: وشکنیم۷ بیت

نوبهارست، بیا، تا قدحی نوش کنیمباشد این محنت ایام فراموش کنیم

ساقیا، هوش و خرد تفرقه خاطر ماستباده پیش آر، که ترک خرد و هوش کنیم

حد ما نیست که پیش تو بگوییم سخنهم تو با ما سخنی گوی، که ما گوش کنیم

بارها غم بتو گفتیم، ز ما نشنیدیبعد ازین مصلحت آنست که خاموش کنیم

هیچ ناگفته بجانیم ز نیش ستمتوای! اگر زان لب شیرین طمع نوش کنیم

ما که باشیم، که ما را دهد آغوش تو دست؟با خیال تو مگر دست در آغوش کنیم

یار چون ساقی بزمست، هلالی، برخیزتا بیک جرعه ترا واله و مدهوش کنیم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دعوت از دوست و یار می‌پردازد تا با هم در جشن و شادمانی شرکت کنند و موانع و مشکلات زندگی را فراموش کنند. او از ساقی می‌خواهد که شراب بیاورد تا بتوانند از عقل و خرد خود فاصله بگیرند و به شادی بپردازند. شاعر اعتراف می‌کند که بارها غم و درد خود را به یار گفته، اما او توجهی نکرده و حال به این نتیجه رسیده که بهتر است خاموش بماند. همچنین به زیبایی‌های یار اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که بزم را با حضوری شگفت‌انگیز به اوج برساند. در نهایت، او آرزو می‌کند که با یک جرعه شراب، دیوانه‌وار به عشق یارش غرق شوند.