شمارهٔ ۲۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ریرا۶ بیت

ای شوخ، مکش عاشق خونین جگری راشوخی مکن، انگار که کشتی دگری را

خواهی که ز هر سو نظری سوی تو باشدزنهار! مرنجان دل صاحب نظری را

زین پیر فلک هیچ کسی یاد نداردای تازه جوان، همچو تو زیبا پسری را

روزی که در وصل برویم بگشاییاز عالم بالا بگشایند دری را

سر خاک شد از سجده آن کافر بد کیشتا چند پرستم ز خدا بی خبری را؟

از گوشه می خانه برون آی، هلالیشاید که ببینیم بت جلوه گری را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به همسر یا محبوب خود توصیه می‌کند که با دل عاشق و خونینش شوخی نکند، زیرا این کار ممکن است او را بی‌دل کند. او از محبوب می‌خواهد که اگر می‌خواهد همه به سمت او نگاه کنند، دل صاحب‌نظران را نرنجاند. شاعر خود را در کنار زیبایی جوانی می‌بیند و به تجربه‌های خود از عشق و وصال اشاره می‌کند. او همچنین به بی‌خبری از خداوند در سجده اشاره می‌کند و در نهایت از میخانه می‌خواهد که به بیرون آید تا شاید زیبایی‌های عشق را ببیند.