شمارهٔ ۲۵۲

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: اکم۵ بیت

مشکل که رود داغت هرگز ز دل چاکمتا لاله مگر روزی سر بر زند از خاکم

هر روز بخون ریزم آیی و رقیب از پیزان واقعه خوشحالم، زین واسطه غمناکم

ای ترک شکار افگن، شمشیر مکش بر منیا آنکه پس از کشتن بر بند بفتراکم

این دیده که من دارم، آلوده بخون اولیزان رو که نمی دانی قدر نظر پاکم

تا چند هلالی را در آتش غم سوزی؟من آدمیم، یا رب، یا خود خس و خاشاکم؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج خود سخن می‌گوید و اشاره دارد که این درد هرگز از دل او پاک نخواهد شد. او منتظر روزی است که مانند لاله‌ای از خاک برآید. هر روز برای او پر از خون و غم است و از این واقعه علی‌رغم غمناکی‌اش خوشحال است. شاعر به عشق خود اشاره می‌کند و می‌خواهد که معشوقش از او تیراندازی نکند، یا اگر قصد کشتن او را دارد، او را به بند نکشد. او همچنین نسبت به ارزش نگاه و احساساتش تأکید می‌کند و خود را در آتش غم می‌سوزاند و در پایان به خود و جایگاهش در دنیا شک دارد.