شمارهٔ ۲۳۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رتگردم۶ بیت

اگر چون خاک پامالم کنی، خاک درت گردموگر چون گرد بر بادم دهی، گرد سرت گردم

کشی خنجر که: میسازم بدست خویش قربانتچه لطفست این؟ که من قربان دست و خنجرت گردم

تو ماه کشور حسنی و شاه لشکر خوبانگدای کشورت باشم، اسیر لشکرت گردم

پس از مردن چو در پرواز آید مرغ جان منچو مرغان حرم بر گرد قصر و منظرت گردم

مگس وارم، بتلخی، چند رانی؟ سوی خویشم خوانکه بر گرد لب شیرین همچون شکرت گردم

هلالی را بهشیاری چه جای طعن؟ ای ساقیبگردان ساغر می، تا هلاک ساغرت گردم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و فدای خود در برابر معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که اگر معشوق او را زیر پا بگذارد، او به خاک آن معشوق تبدیل می‌شود و اگر او را مانند گرد باد پراکنده کند، باز هم بر دور او می‌چرخد. شاعر با توصیف معشوق به عنوان ماه زیبا و فرمانده دیگران، خود را به عنوان گدایی می‌بیند که اسیر زیبایی‌های اوست. همچنین او بیان می‌کند که حتی بعد از مرگ، روحش در اطراف معشوق پرواز خواهد کرد. شاعر با اشاره به تلخی زندگی و میل به نزدیکی معشوق، نهایتاً از ساقی می‌خواهد که می را به او بدهد تا در محبت معشوق هلاک شود. در کل، شعر بیان‌گر عمق عشق و فداکاری شاعر است.