شمارهٔ ۲۰۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: نش۶ بیت

آنکه از آب حیات آزرده می گردد تنشکی توان دیدن بروز جنگ غرق آهنش؟

آنکه بر دوشش گرانی می کند جیب قباچون روا دارد کسی بار زره بر گردنش؟

خوش نباشد در قبای آهنین آن سیمتنای خوش آن روزی که بینم در ته پیراهنش!

آن تن پاک از لطافت هست چون آب حیاتغالبا موج همان آبست شکل جوشنش

حیف باشد زخم تیر او بچشم دشمنانچشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش!

نعل بر شکل هلالی پای اسبش بوسه زدکاشکی بودی هلالی نیز نعل توسنش!

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به توصیف وضعیت فردی می‌پردازد که از زندگی و مشکلات رنج می‌برد. او به مسائل سنگینی که بر دوش این فرد است اشاره می‌کند و به زیبایی و لطافت وجود او پرداخته و آرزوی دیدن روزی خوش برای او را می‌کند. همچنین به قدرت و اثر زخم تیر از جانب دشمنان و دوستان اشاره می‌کند و در نهایت با اشاره به شکل نعل اسب، خواهان زیبایی و شکوه در زندگی این فرد است. در کل، این اشعار به تضاد بین سختی‌های زندگی و زیبایی‌های درونی انسان‌ها اشاره دارد.