شمارهٔ ۱۴۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لکنند۷ بیت

خوبرویان، چون بشوخی قصد مرغ دل کننداولش سازند صید و آخرش بسمل کنند

یارب، این سنگین دلان را شیوه رحمی بدهتا مراد عاشق بیچاره را حاصل کنند

چون تو سروی برنخیزد، گرچه در باغ بهشتخاک آدم را بآب زندگانی گل کنند

پیش ما بر روی جانان پرده می دارد رقیبکاشکی آن پرده را بر روی او حایل کنند

فتنه است آن چشم و او را خواب مستی لایقستمردم بد مست را آن به که لایعقل کنند

گر بعمری گوید از من با رقیبان یک سخنصد سخن گویند و از یاد منش غافل کنند

آن مه، از روی کرم، سوی هلالی مایلستآه! اگر اغیار سوی دیگرش مایل کنند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد و رنج های عاشق می‌پردازد. شاعر از خوبروان و زیبایی‌های دل‌ربا صحبت می‌کند که در ابتدا تنها بازیچه‌ای برای عشق می‌شوند و در انتها دل عاشق را می‌شکنند. شاعر از خداوند می‌خواهد که به دل‌های سنگین رحمی عطا کند تا عشق‌های بیچاره به مراد خود برسند. همچنین به کنایه اشاره می‌کند که گاهی رقبا مانع رسیدن عاشق به معشوق می‌شوند و آرزو دارد که برپایه محبت، این موانع از میان برداشته شوند. شاعر به زیبایی مضطرب و فتنه‌انگیز چشم‌های معشوق هم اشاره می‌کند و داستان غم‌انگیز عشق را با نگاهی دیگر و از زوایای مختلف روایت می‌نماید.