شمارهٔ ۱۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: امرا۵ بیت

یار، چون در جام می‌بیند، رخ گل‌فام راعکس رویش چشمهٔ خورشید سازد جام را

جام می بر دست من نه، نام نیک از من مجوینیک‌نامی خود چه کار آید من بدنام را؟

ساقیا، جام و قدح را صبح و شام از کف منهکاین چنین خورشید و ماهی نیست صبح و شام را

فتنه‌انگیز است دوران، جام می در گردش آرتا نبینم فتنه‌های گردش ایام را

از خدا خواهد هلالی دم به دم جام نشاطکو حریفی، تا به ساقی گوید این پیغام را؟

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به وصف لذت نوشیدن می و زیبایی معشوق می‌پردازد. شاعر با اشاره به اینکه وقتی یار را در جام می‌بیند، تصویرش مانند خورشید در آب نمایان می‌شود، دل به زیبایی او می‌سپارد. او از ساقی می‌خواهد که جام را از او دور نکند و نیک‌نامی را برایش مهم نمی‌داند، زیرا از دید او، این لحظات خوشایند فراتر از اعتبار و شهرت است. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که دوران نوشیدنی و شادی، فتنه‌انگیز است و او در پی دوستی است که بتواند این پیام را به ساقی منتقل کند.