شمارهٔ ۱۰۱

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: رندارد۵ بیت

آب حیات حسنت گل برگ تر نداردطعم دهان تنگت تنگ شکر ندارد

ای دیده، تیز منگر در روی نازک اوکز غایت لطافت تاب نظر ندارد

در هر گذر که باشی، نتوان گذشتن از توآری، چو جانی و کس از جان گذر ندارد

سگ را بخون آهو رخصت مده، که مسکیناز رشک چشم مستت خون در جگر ندارد

در عشق تو هلالی از ترک سر بسر شددیوانه است و عاشق، پروای سر ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که آب حیات و طعم شکر به اندازه زیبایی معشوق اهمیت ندارند. او به دیده‌اش اشاره می‌کند که نمی‌تواند به روی نازک و لطیف معشوق نگاه کند، زیرا لطافت آن بیش از حد است. شاعر همچنین می‌گوید که در هر جایی که باشد، نمی‌تواند از عشق معشوق دور شود. همچنین به عواقب عشق و حسد اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوق باعث دیوانگی و از خودبی‌خودی می‌شود. در نهایت، عشق او را به حالتی سوق می‌دهد که او از خود هیچ پروایی ندارد.